Rynek w Mieroszowie na żywo

Golińsk

Dawne nazwy miejscowości
Góhlenau, Gelenau – 1666/67, Goehienau – 1785, Gellnau – 1818, potem (1830 i 1845) oraz do 1945 – Góhlenau. Odtąd – Golińsk. Do miejscowości należał również tzw. Góhlenauer Hof, folwark z siedzibą położony na wschód od wsi.

Historia wsi i dóbr

Wieś o średniowiecznej metryce. Wymieniana w XIV w. w składzie lenna zamku Radosno wraz z okolicznymi miejscowościami. Od początku XVI w. w rękach Hochbergów. W 1657 r. Heinrich von Hochberg, właściciel Mieroszowa, wzniósł (lub raczej przebudował z wcześniejszej budowli wzmiankowanej w 1610 r.) w Golińsku dwór jako ośrodek tamtejszych dóbr. Stanowił on siedzibę właściciela, a z czasem, gdy stolicą ośrodka stał się Książ, tj. od ok. 1780 r. dwór ten stracił swe znaczenie i zamieszkiwał w nim jedynie administrator. Był to budynek o konstrukcji drewnianej i spłonął w 1838 r. Dwór wraz z towarzyszącym mu folwarkiem powstał w pewnej odległości od zabudowy historycznej wsi, przy szlaku wiodącym w kierunku Czech, na południowy wschód od niej i nosił nazwę Góhlenauer bądź Góhlenau Hof, Stanowił w zasadzie odrębną jednostkę osadniczą, z czasem bowiem powstała przy nim osada przy folwarczna, zamieszkiwana przez ludność znajdującą tu zatrudnienie. Folwark w Golińsku był centrum dóbr leśnych obejmujących należące do Hochbergów lasy w Łącznej, Unisławiu Śląskim i Mieroszowie. W samym Golińsku do Hochbergów należał jeszcze folwark będący dawnymi dobrami sołeckimi zwany Kolberg. Z końcem XIX w. został on przekazany w dzierżawę, a w 1917 podzielony na parcele, które również wydzierżawiono.

Począwszy od XIX w. ludność we wsi zajmowała się głównie tkactwem, a tutejsze najliczniejsze w okolicy warsztaty zbywały swe wyroby w pobliskim Mieroszowie. Dane statystyczne z 1817 r. wymieniają we wsi 27 kmieci, 3 zagrodników i 59 komorników. W końcu XIX w. i na pocz. XX nastąpił dalszy rozwój przemysłu. Powstała tkalnia, oprócz tego zakład produkujący żaluzje, zakład zajmujący się dekoracją wyrobów ceramicznych oraz zakład zajmujący się uszlachetnianiem płótna. Jeden z tych zakładów zlokalizowany był na południe od folwarku Hochbergów, został rozebrany po 1945 r., zapewne ze względu na swe przygraniczne położenie.